In Sister Act, de film met Whoopi Goldberg, zit een scène waarin zij tegen een van de studenten zegt: “If you wake up in the morning, and you can’t think anything but singing, then you should be a singer, girl.”

Nu geldt dit voor alles in het leven, maar je moet het zelf doen en je hoeft maar één ding te doen: starten. Nu moet ik dit advies dan ook zelf ter harte nemen, dus daar zijn we dan. Schrijvend. Schrijven. Schrijver.

Nu ik, zoals dat zo mooi heet, -in between jobs- ben, wat natuurlijk een iets gezelligere term is dan werkloos, kom ik mezelf continue tegen. Ik verveel me. Mateloos en grenzeloos. Mijn huis is inmiddels van top tot teen opgeruimd en smetteloos. Ik wandel me een ongeluk en ‘s avonds zwaai ik met de kettlebell.

Ik vraag regelmatig aan vrienden en kennissen, wat doén jullie de hele dag? Met oprechte interesse en zonder oordeel, ik wil het écht graag weten. Ik blijk dus geen hobby’s te hebben. Ik haat knutselen, tekenen, schilderen. Ik kan het ook echt niet. Mijn met bloed-zweet-en-tranen gemaakte vaas op de middelbare school zag eruit als een vissenkom. Puzzelen? Ik moet er niet aan denken. Een blauwe maandag heb ik schilderen op nummers geprobeerd, maar dat bleek een andere ‘taak’ in mijn hoofd die afgevinkt diende te worden. Ik hou van lezen, maar val ook vaak in slaap.

Dus ik dompel me maar onder in mijn site verder uitbouwen, onderzoeken wat SEO nou echt is en ondertussen blijf ik me afvragen… Waarom is niets doen zo moeilijk?

Dolce far niente, het zoete/zalige nietsdoen. Dat hebben de Italianen toch beter voor elkaar.